REGAİB'LE DİRİLİŞ

Mehmet Büyüksoy

Mehmet Büyüksoy

Bir Regaib gecesiydi Muhammed ümmetine

Mağfiret dilenmeliydi sarılıp sünnetine

Rahmet iniyordu üzerimize burcu burcu

Günahkar yürüyordu, bir an titredi ve durdu

Neydi minarelerde yanan kandiller bu gece

Neydi, kimindeki telaş, güzel haller ve hece

Bir Müslüman'dı cami avlusunda diğerine

Kandil tebrikiydi serinlik veren ciğerine

Bir birini bağrına basan Müslüman hasreti

Gülümseyen çehrede beliriyordu hasreti

Cepheye hazır gibiydi girdiler içeri

Sanki onlar bana dost, bense düşman eri

İçeri gözükmüyordu, bende görmek isterken

Niçin seçemiyordu bu gözler eşyayı seçerken

Bir sis kaplamıştı ruhumu, donmuşken ayaktâ

Akrebin pençesindeydi kalbim, hem de bunakta

Ürperdi tüylerim diriliş var sanki yeniden

Görüyordu gözlerim ve sis terk etti aniden

Yöneldi ayaklarım bir şey söyleyen musluğa

Öz yurdumda aldattın beni sen eyy yalancı

Acıyordum kendime ve heder olan ömrüme

Dönmek istiyordum zindandan aydınlık özüme

Günah yükünün altında inleyen yaşlı hamal

Kurtarır sanmıştım, dünyalığım evlat ve mal

Çatırdayan zihnimde canlandırıyordum bunları

Çare tekti önümde hele bulayım şunları

Onlar içerde gözüküyorlardı bedenen

Ama burada değillerdi, fark ediyor seyreden

Mutluluk akıyordu, aşk fışkırıyordu her an

Seven sevgilisini bulmuş yalvarıyordun sen

Kan kaybediyordu hıçkırıklarla yüreğinden

YARAB ne müthiş an, iğreniyorum benliğimden

Bende secdeye kapanıp yakarmaya başladım

Affını istiyorum, her kötülüğü boşladım

Regaibin hürmetine, sevgilinin hürmetine

Sıddıkin hürmetine, üveys'in hürmetine

Rahmetini nasip et MUHAMMED ümmetine.

28 Şubat 2020 Cuma tarihinde eklendi ve 420 kez okundu

Yazarın son yazıları...

tümü

YORUMLAR

0 yorum yapıldı
Üye girişi yapmak için tıklayınız