Sağlıklı bir hayatımız olsun arzusu hepimizin müşterek dileğidir. Ancak, böylesi hayati bir arzumuzun gerçekleşmesi için hemen hemen hiçbirimiz üzerimize düşenleri maalesef yapmıyoruz. Neticede topyekûn acı ve ızdırap yüklü bir hayatın içinde inim inim inliyoruz.

Yenilmesi gerektiği kadar yemeyen, içmeyen, uyumayan, çalışmayan ölçüsüzlüğünün bedelini, mübtela olduğu acılarla ödemeye mahkum olur.

Gelin, Tıbb-ı Nebevi’ye itibar edelim. Günümüzde buna koruyucu hekimlik deniyor. Hastalanmadan sağlığımızın kıymetini bilelim.

Sağlık, bedenen ve ruhen iyilik halinin adıdır. Maalesef bu, insanoğlu tarafından kaybedildiği zaman anlaşılıyor. Fakat iş işten geçmiş oluyor. Tamamen dişlerini kaybeden kişi, “keşke dişlerimin kıymetini bilseydim” diye dövünüyor ama beyhude. Geçen zaman ve tükenen imkân geriye gelmiyor.

Ruh ve beden hastalıklarının belirtilerini farkedebelirsek, bu belirtilerin üzerimize bir çığın yuvarlanmakta olduğunu haber verdiğini anlayabiliriz. Bunları farkettiğimizde ihmalkârlık yapmadan çarelerine başvuralım. Ne yapabiliriz?

Bir: Sünnetlerden ayrılmışız. Hemen Peygamberimiz Efendimiz (SAV)’in yaşam tarzına yapışalım.

İki: İşin ehli olan:

* Güvenilir,

* İnsaflı,

* Bilgili,

* Becerikli ve

* Yeterince de ilgili tabiplere başvurmamız gerekir.

Üç: Peygamberimizin sünneti üzere yaşarsak ciddi bir hastalığa mübtelâ olmayız. Bu, ilk bilmemiz lâzım gelen hususların başında geliyor.

Dört: Günümüzün yoğun, hızlı, bereketsiz, doyumsuz materyalist anlayışın hâkim olduğu yaşam tarzı, hastalıklı bir toplum oluşturuyor. Günümüzde bedenî hastalıklardan çok ruhsal hastalıklar gün geçtikçe artmaktadır.

Ruhsal dengesizlikler bedensel bozukluklara, bedensel hastalıkların da ruhsal dengesizliklere sebebiyet verdiği gayet açıktır.

Bunlar neden kaynaklanıyor:

Cevap gayet açıktır:

* İmanlar zaafiyete uğramıştır. Zayıf iman veya imansızlık insana hayatın lezzetini aldırmıyor.

* Sünnete uygun olmayan yaşantı, doyumsuzluklara sebebiyet veriyor. İnsanda elindekiyle yetinmeme arzusunu öne çıkarıyor. Şükürsüzlük, bereketsizlik kapılarını açıyor. İnsanlar haramlardan lezzet alma bataklığına saplanıyorlar.

* Nikahlardaki arıza ve nikahsız bir yaşantı aile bireylerini birbirinden koparıyor. Mutluluk yuvası olması gereken ev, otel odası havasına giriyor. Eşler ve ebeveyn-çocuklar arasındaki bağ kopuyor. Yorucu ve bedavadan yaşanılmak istenen hayat, bedensel ve ruhsal problemleri körüklüyor.

Böylesi problemli insanları her fırsatta uyarıyoruz ve diyoruz ki:

*Hemen imanınızı gözden geçirin,

* Nikahınızı yenileyin,

* Haramları süratle terkedin,

* Aile kudsiyetinizi çarçur etmeyin,

* Aile reisi evinin nafakasını temin etsin.

* Hanımefendi evine dönsün; evinin hanımı, beyinin hanımefendisi, çocuklarının örselenmemiş annesi, toplumun örnek “Osmanlı anası” olsun.

* Çocuklar, iyi örnek ebeveynlerinin aile terbiyesiyle yetişsin ve yaşasın.

* Ev halkı ibadetli, böylece yuva bereketli ve huzurlu olsun.

* Sabah kahvaltıları ve akşam yemekleri ev halkının istisnasız birlikte oldukları sofralarda televizyonsuz ve sohbetle yenilsin.

* İyi ve örnek ailelerde dost sohbetleri oluşturulsun.

* İmanlı, ilim ehli ve güzel amelli âlimlerle bağlantı koparılmasın.

İmkân bulunduğunda da ailecek bir umre yapılsın...

Bunları deneyin bakalım; bedenî ve ruhî hastalığınız kalacak mı?