Son Dakika

SON SEFERİ

Ali Kaan KORKMAZ
kaan3342@gmail.com
Ne zaman gönülden sevsem, kendini tekrar ediyor aşkın kaderi. Bu yüzden, bu aşkımın son yolculuğudur. Birini sevmek, ömürden koca bir parça vermektir. Kendine saklayacağın, öğreneceğin, eğleneceğin vakti, başkasına hediye etmektir. Gün gelip geriye baktığında, boşa kaybedilmiş zamanların yasını tutmayı istemiyorum. Ne zaman şöyle katıla katıla sevsem, birileri kırıp geçer kalbimi. Ardından küskün bir çocuk gibi kalırım. Aynı şeyleri yaşamaktan yorgunum. Belki anlayamayacaksın ama aşkın yorgunluğu ağır oluyor. Bu yüzden son defa seveceğim. Bu son seferidir kalbimin. Yolculuklardan eskimiş bir gemi gibiyim, ha battım, ha batıyorum. Sadece sevmek yetmiyor biliyorum çünkü zamanında ben de birini öylesine sevmiştim; yetmedi! Keşke severek geçseydi bütün akıl oyunları, bitmek bilmez istekler, beklentiler, çıkarlar ve bu ilişki denilen alışveriş… İlk günlerin şehvetli heyecanına yenik düşüp ardına bakmazsın, sonra düşer yavaş yavaş sır gibi aynada maskeler, gerçekler kalır geride, bir de edilmiş boş sözler. Birbirimizden sıkılırız mesela, tahammül edemeyiz hatta. Kendimize düşer gölgemiz, kendimizi takip eder aklımız, sonra birbirimize katlanmaktan yoruluruz. Sevmek yetseydi eğer bu kadar aşık ayrılmazdı, onca evlilik yıkılmazdı. Ama sanmayın ki; her ayrılıkta nefret vardı. Bazen sadece bir arada kalmak zordu. Sevmek yetseydi eğer, o çok sevdiğim hala kolumda olurdu mesela ve biz seninle bunu konuşuyor olmazdık. Sevmek yetmez maalesef iki gözüm, yoksa sana değil bu soğuk gibi gelen sözüm...

Bu yazı 22 Aralık 2013 Pazar tarihinde eklenmiştir.
Bu yazı 1833 kez okundu.
Yazı Boyutu